Czym jest współuzależnienie?

Współuzależnienie to jedna z najbardziej niesprawiedliwych konsekwencji uzależnienia. Dotyka bowiem zupełnie niewinnych ludzi – rodzinę i bliskich osoby uzależnionej. Zostają oni mimowolnie uwikłani w sidła nałogu i pozostają pod jego destruktywnym wpływem. . Mimo iż same nie nadużywają żadnej używki obsesyjne myślenie o nałogu bliskiej osoby sprawia, że paradoksalnie oni także staję się zależni od używki – współuzależnieni.

Zaczynają organizować i koncentrować codzienne działania wokół uzależnienia rodzica, partnera, dziecka itp.  Przyjmują  na siebie odpowiedzialność za działania osoby uzależnionej. Biorą na siebie ciężar rozwiązania problemu i rozpaczliwie próbują powstrzymać i ukryć rozwój nałogu.

Współuzależnienie – na czym polega?

współuzależnienieWspółuzależnienie to zespół niewłaściwego i destruktywnego przystosowania się do sytuacji problemowej. Można powiedzieć, że to pewien niewłaściwie wypracowany system radzenia sobie z problemem uzależnienia bliskiej osoby. Polega to między innymi na tym, że osoba współuzależniona próbuje sama walczyć z nałogiem bliskiej osoby. Wydaje jej się, że jest w stanie pomóc osobie uzależnionej i powstrzymać dalszy rozwój nałogu. Chęć pomocy jest tutaj zupełnie naturalną, ludzka reakcją.

Osoby współuzależnione przejmuje zatem część obowiązków osoby uzależnionej. Biorą na siebie organizację całego życia domowego i rodzinnego. Tłumaczą, przekonują, dyskutują z uzależnionym o jego nałogu. Proszą, grożą, płaczą, szantażują, wywierają na uzależnionym presję. Obsesyjnie myślą jak mogą zapobiec następnemu napiciu czy zażyciu. Ograniczają wszystkie ryzykowne sytuacje, które mogą sprowokować spożycie.  Projektują scenariusze działań na wypadek gdyby. Nieustannie zastanawiają się czy ich bliski dziś też np. napije się czy nie. W jakim będzie stanie, w jakim humorze. Żyją w stanie ciągłego napięcia, niepewności, stresu, barku stabilizacji i bezpieczeństwa.

Osoba współuzależniona stopniowo i nieświadomie przejmuje kontrolę i odpowiedzialność za działanie uzależnionego członka rodziny. Maskuje i ukrywa problem uzależnienia przed innymi i stwarza pozory normalności. Koncentruje całe swoje normalne, zdrowe życie wokół niszczącego nałogu, mimo iż paradoksalnie sama w ogóle nie spożywa żadnej używki.

Warto pamiętać, że współuzależnienie jest diagnozowane tylko w stosunku do dorosłych członów rodziny. Dlatego, że tylko oni mają potencjalnie możliwość świadomego wybrania innej drogi radzenia sobie z problemem uzależnienia. Dzieci niestety pozbawione są takiej władzy i tym samym są skazane na życie w warunkach stworzonych przez dorosłych.

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij